شرکت های بسته بندی به دنبال راه های عملی برای استفاده موثرتر از مواد هستند. کاهش بستهبندی غیرضروری میتواند به کنترل مصرف مواد، سادهتر کردن حمل و نقل و پشتیبانی از فرآیند بستهبندی کارآمدتر کمک کند. با این حال، کاهش فیلم صرفاً به معنای نازکتر کردن هر فیلم نیست.
برای فیلم شرینک پلی الفین، یک سوال مفیدتر این است: آیا می توان مقدار فیلم را کاهش داد در حالی که بسته به انجام عملکردهای مورد نیاز برنامه ادامه می دهد؟
در کاربردهای مناسب، کاهش مواد ممکن است امکان پذیر باشد، اما باید به عنوان یک فرآیند طراحی بسته بندی و اعتبار سنجی تلقی شود تا تغییر ضخامت ساده. ساختار فیلم، شکل محصول، آب بندی، رفتار جمع شدگی، سازگاری ماشین و شرایط حمل و نقل همگی باید در نظر گرفته شوند.
این باعث می شود که وزن سبک بین کارایی مواد و الزامات بسته بندی عملی تعادل ایجاد کند.
کاهش مواد عموماً به معنای استفاده از فیلم کمتر در عین حفظ عملکردهای مورد نیاز بسته نهایی است.
راه های مختلفی وجود دارد که شرکت های بسته بندی ممکن است به این هدف نزدیک شوند.
یک رویکرد کاهش فیلم غیر ضروری در اطراف محصول است. اگر یک بسته حاوی فضای اضافی یا مواد همپوشانی باشد، بهبود طرح بسته ممکن است مصرف فیلم را بدون تغییر ساختار اصلی فیلم کاهش دهد.
روش دیگر ارزیابی این است که آیا ساختار فیلم سبک تر برای کاربرد مناسب است یا خیر. این اغلب از نظر سبک وزن یا کاهش اندازه مورد بحث قرار می گیرد.
یک گزینه دیگر بررسی ساختار کلی بسته بندی است. هدف استفاده کارآمد از مواد موجود در عین حفظ آب بندی مناسب، رفتار جمع شدگی، جابجایی و ظاهر بسته بندی است.
این رویکردها به هم مرتبط هستند، اما یکسان نیستند.
یک لایه نازک تر به طور خودکار بسته کارآمدتری ایجاد نمی کند. اگر کاهش مواد منجر به مشکلات آب بندی، پارگی، انقباض ناسازگار، یا وقفه در تولید شود، ممکن است سود مورد انتظار حاصل نشود.
به همین دلیل، کاهش مواد باید با استفاده از بسته بندی واقعی آغاز شود.
تولید کنندگان بسته بندی کارایی مواد را از چندین منظر در نظر می گیرند.
مصرف مواد اولیه یکی از عوامل است. حمل و نقل، ذخیره سازی، جابجایی فیلم، راندمان تولید، و الزامات بسته بندی نهایی نیز می توانند بر سیستم بسته بندی کلی تأثیر بگذارند.
در عین حال، بسته بندی همچنان باید از محصول محافظت کند و برای جابجایی، ذخیره سازی، نمایش و حمل و نقل مناسب بماند.
این یک سوال عملی برای توسعه دهندگان بسته بندی ایجاد می کند.
هدف صرفاً استفاده کمتر از فیلم نیست. استفاده از مقدار مناسبی از فیلم برای برنامه است.
محصولات مختلف تقاضاهای متفاوتی برای بسته بندی شرینک دارند.
یک محصول جعبه ای فشرده ممکن است به ساختار فیلم متفاوتی از محصولی با لبه های تیز یا شکل نامنظم نیاز داشته باشد. به همین ترتیب، یک محصول سبک وزن ممکن است در هنگام بسته بندی و حمل و نقل متفاوت از یک محصول سنگین تر رفتار کند.
به همین دلیل است که کارایی مواد باید همراه با محصول واقعی و فرآیند بسته بندی ارزیابی شود.
در کاربردهای مناسب، پلی اولفین شرینک فیلم را می توان به عنوان بخشی از استراتژی بسته بندی سبک وزن در نظر گرفت.
نکته کلیدی این است که کاهش فیلم نباید تنها از طریق ضخامت ارزیابی شود.
فیلم شرینک پلی الفین باید چندین عملکرد را در طول بسته بندی انجام دهد. باید در اطراف محصول شکل بگیرد، به گرما پاسخ مناسب بدهد، مهر و موم مناسبی ایجاد کند و در طول کار معمولی دست نخورده باقی بماند.
هنگامی که مقدار مواد کاهش می یابد، این عملکردها هنوز نیاز به بررسی دارند.
توسعه دهندگان بسته بندی ممکن است چندین عامل را با هم در نظر بگیرند:
| فاکتور بسته بندی | چرا اهمیت دارد |
|---|---|
| شکل محصول | بر میزان نزدیکی فیلم به محصول تأثیر میگذارد. |
| ساختار فیلم | بر کاهش پاسخ، جابجایی و رفتار بسته تأثیر می گذارد. |
| ابعاد بسته بندی | به شناسایی مناطقی که ممکن است از فیلم غیر ضروری استفاده شود کمک می کند. |
| آب بندی | بر یکپارچگی بسته بندی نهایی تأثیر می گذارد. |
| کوچک کردن رفتار | بر نحوه انطباق فیلم با محصول تأثیر می گذارد. |
| تجهیزات بسته بندی | بر نحوه پردازش یکنواخت فیلم تأثیر می گذارد. |
| حمل و نقل | شرایط حمل و نقل و حرکت اضافی را معرفی می کند. |
| سطح محصول | می تواند بر تماس، ظاهر و ثبات بسته تاثیر بگذارد. |
در نظر گرفتن این عوامل در کنار هم مبنای عملی تری برای ارزیابی کاهش مواد فراهم می کند.
نه لزوما.
مقدار فیلم تنها بخشی از عملکرد بسته بندی است.
محصولی با گوشه های تیز را در نظر بگیرید. کاهش ضخامت لایه ممکن است مصرف مواد را کاهش دهد، اما اگر ساختار انتخاب شده برای تماس با آن لبه ها کمتر مناسب باشد، بسته نهایی ممکن است نیاز به ارزیابی بیشتری داشته باشد.
آب بندی نیز نیاز به توجه دارد.
یک بسته ممکن است پس از کوچک شدن ظاهر مناسبی داشته باشد، در حالی که مهر و موم آن هنوز باید الزامات حمل و نقل برنامه را برآورده کند. تغییر در ساختار یا ضخامت فیلم میتواند بر رفتار پردازش تأثیر بگذارد و ممکن است نیاز به تنظیم شرایط بستهبندی داشته باشد.
به همین دلیل است که وزن سبک باید در کل فرآیند بسته بندی بررسی شود.
یک فرآیند توسعه عملی می تواند بپرسد:
اگر فیلم پیشنهادی همچنان با الزامات برنامه مطابقت داشته باشد، کاهش مواد ممکن است ارزش بررسی بیشتری داشته باشد.
هنگام بحث در مورد بسته بندی سبک وزن، شکل محصول مورد توجه مهمی است.
دو محصول با وزن مشابه ممکن است به مقادیر متفاوتی از فیلم جمع شونده نیاز داشته باشند زیرا ابعاد و شکل آنها می تواند متفاوت باشد.
بسته بندی یک محصول جمع و جور و معمولی آسان تر است. یک محصول نامنظم ممکن است به فیلم اضافی نیاز داشته باشد تا شکل خود را در خود جای دهد و مهر و موم مناسبی ایجاد کند.
این بدان معناست که کارایی بسته بندی تنها یک مسئله انتخاب فیلم نیست.
همچنین به طراحی بسته بندی مربوط می شود.
به عنوان مثال، همپوشانی بیش از حد فیلم می تواند به استفاده غیر ضروری از مواد کمک کند. مناطق خالی بزرگ در اطراف محصول می تواند اثر مشابهی داشته باشد. تنظیم عرض فیلم، چیدمان بسته یا موقعیت های آب بندی ممکن است فرصت هایی را برای کاهش مصرف مواد بدون تغییر کل مفهوم بسته بندی فراهم کند.
رویکرد مناسب به سیستم بسته بندی و الزامات محصول بستگی دارد.
رفتار شرینک بخش مهمی از بسته بندی شرینک است.
هدف از بسته بندی بسته بندی صرفاً پوشاندن محصول نیست. فیلم باید به گرما پاسخ دهد و در اطراف محصول به صورت کنترل شده شکل بگیرد.
هنگامی که بسته به درستی طراحی شده باشد، رفتار انقباض می تواند به کاهش لایه شل غیر ضروری اطراف محصول کمک کند.
با این حال، رفتار کوچک باید متناسب با برنامه باشد.
اگر فیلم به یک محصول خاص خیلی قوی پاسخ دهد، بسته بندی نهایی ممکن است ظاهر یا ثبات مطلوبی نداشته باشد. اگر پاسخ انقباض ناکافی باشد، ممکن است فیلم اضافی در اطراف محصول باقی بماند.
به همین دلیل، کارایی مواد باید همراه با رفتار کوچک ارزیابی شود.
کاهش مقدار فیلم بدون در نظر گرفتن نحوه واکنش آن در طول پردازش می تواند چالش های بسته بندی جدیدی را ایجاد کند.
هنگامی که خریداران سبک وزن را در نظر می گیرند، ضخامت فیلم اغلب یکی از اولین عواملی است که بررسی می کنند.
با این حال، ضخامت رفتار کامل یک فیلم را توصیف نمی کند.
ساختار فیلم می تواند بر نحوه رفتار مواد در حین آب بندی، جمع شدن، جابجایی و حمل و نقل تأثیر بگذارد. ساختارهای مختلف ممکن است برای کاربردهای بسته بندی مختلف توسعه یابد.
در نتیجه، فیلمهایی با ضخامتهای مشابه ممکن است در شرایط بستهبندی یکسان عملکرد مشابهی نداشته باشند.
برای خریداران بسته بندی، این به یک ملاحظات مهم منجر می شود:
کاهش مواد نباید تنها با مقایسه ضخامت فیلم ارزیابی شود.
ساختار کامل فیلم و سازگاری آن با فرآیند بسته بندی نیز باید در نظر گرفته شود.
یک فیلم سبکتر که نیاز به تنظیمات مکرر دستگاه دارد یا رد بستههای اضافی ایجاد میکند، ممکن است کارایی مواد مورد نظر را تامین نکند.
بنابراین، یک پروژه سبکسازی عملی، مصرف مواد را همراه با ثبات پردازش و الزامات بسته نهایی در نظر میگیرد.
فیلم مستقل از تجهیزات بسته بندی عمل نمی کند.
از تجهیزات آب بندی، نوار نقاله ها، تونل های کوچک و سایر مراحل پردازش عبور می کند. تغییرات در ساختار فیلم می تواند بر نحوه رفتار مواد در طول تولید تأثیر بگذارد.
به همین دلیل، فیلمی که تحت یک بسته بندی کار می کند ممکن است به شرایط پردازش متفاوتی در تنظیم دیگری نیاز داشته باشد.
شرکت های بسته بندی که کاهش مواد را در نظر می گیرند باید فیلم پیشنهادی را با استفاده از تجهیزات و شرایط فرآیند مربوط به تولید واقعی در صورت امکان ارزیابی کنند.
مناطق مهم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
این به ویژه به خطوط بسته بندی خودکار مربوط می شود، جایی که تغییرات در رفتار فیلم می تواند بر ثبات تولید تأثیر بگذارد.
یکی از اشتباهات رایج این است که سبک وزن را به عنوان یک فرآیند ساده کاهش مواد تا رسیدن به کمترین میزان ممکن استفاده می کنیم.
یک فیلم بسته بندی هنوز وظایف خاصی برای انجام دارد.
اگر کاهش مواد فراتر از آن چیزی باشد که برنامه می تواند پشتیبانی کند، ممکن است چندین مشکل رخ دهد.
بسته ممکن است به حمل خشن یا تماس با لبه های محصول حساس تر شود.
ساختار یا ضخامت فیلم متفاوت ممکن است در طول آب بندی متفاوت رفتار کند و نیاز به ارزیابی فرآیند داشته باشد.
تغییرات در رفتار جمع شدگی می تواند بر چین و چروک ها، نواحی شل یا ظاهر کلی بسته نهایی تأثیر بگذارد.
ساختار فیلم جدید ممکن است به تغییراتی در تنظیمات تجهیزات بسته بندی یا شرایط عملیاتی نیاز داشته باشد.
اگر بسته های بیشتری نیاز به کار مجدد یا تعویض داشته باشند، کاهش مواد مورد انتظار ممکن است تا حدی با مصرف مواد اضافی جبران شود.
این ملاحظات سبک وزنی را رد نمی کند. آنها نشان می دهند که چرا کاهش مواد باید به دقت ارزیابی شود.
بله. طراحی بسته بندی می تواند راه دیگری برای بهبود کارایی مواد ارائه دهد.
کاهش مواد همیشه نیاز به تغییر عمده در خود فیلم ندارد.
در عوض، شرکت ها می توانند بسته کامل را بررسی کنند.
آیا می توان محصول را با کارایی بیشتری در موقعیت قرار داد؟
آیا می توان فضای خالی غیر ضروری را کاهش داد؟
آیا می توان عرض فیلم را متناسب با بسته تنظیم کرد؟
آیا می توان همپوشانی بیش از حد را کاهش داد؟
آیا می توان چندین محصول را به گونه ای مرتب کرد که از فیلم موجود به نحو احسن استفاده کرد؟
این سوالات می توانند فرصت هایی را نشان دهند که ممکن است زمانی که تمرکز فقط بر روی ضخامت فیلم باقی می ماند قابل مشاهده نباشند.
در برخی از کاربردها، بهبود رابطه بین محصول، فیلم و تجهیزات بسته بندی می تواند بخش مهمی از کاهش مواد باشد.
خریداری که یک فیلم کوچککننده پلیالفین سبکتر را در نظر میگیرد، باید به جای درخواست سادهترین گزینه موجود، با کاربرد واقعی شروع کند.
ارزیابی عملی ممکن است شامل سوالات زیر باشد:
این سوالات کمک می کند تا صرفه جویی در مواد بالقوه را از تغییراتی که می تواند به طور مداوم در تولید واقعی کار کند، تشخیص دهد.
یک فرآیند آزمایش مفید باید بسته تمام شده را به جای فیلم به تنهایی ارزیابی کند.
قالب بسته بندی موجود ابتدا می تواند به عنوان مرجع استفاده شود.
سپس یک ساختار فیلم پیشنهادی را می توان تحت شرایط تولید قابل مقایسه ارزیابی کرد.
مقایسه ممکن است شامل موارد زیر باشد:
| منطقه تست | آنچه باید رعایت شود |
|---|---|
| پردازش | اینکه آیا فیلم به طور مداوم در فرآیند بسته بندی اجرا می شود. |
| آب بندی | اینکه آیا مهر و موم ها برای کاربرد مناسب باقی می مانند. |
| کوچک شدن | اینکه آیا فیلم همانطور که در نظر گرفته شده در اطراف محصول تشکیل می شود. |
| ظاهر | بسته بندی تمام شده از نظر بصری قابل قبول باقی می ماند. |
| هندلینگ | آیا بستهها حرکت و جابجایی عادی را تحمل میکنند یا خیر. |
| حمل و نقل | اینکه آیا بسته در شرایط توزیع مورد انتظار مناسب باقی می ماند یا خیر. |
| استفاده از مواد | اینکه آیا کاهش مورد نظر بدون ایجاد مشکلات بسته بندی جدید به دست می آید یا خیر. |
این رویکرد تشخیص اینکه کجا کاهش مواد ممکن است مناسب باشد و کجا توسعه اضافی مورد نیاز است را آسان تر می کند.
نه لزوما.
کیفیت بسته بندی باید در رابطه با عملکرد در نظر گرفته شود تا صرفاً مقدار مواد استفاده شده.
بسته ای که از مواد بیشتری استفاده می کند به طور خودکار مناسب تر نیست. به همین ترتیب، بسته ای که از مواد کمتری استفاده می کند، به طور خودکار کارآمدتر نیست.
سوال مفیدتر این است که آیا ماده در جایی استفاده می شود که عملکرد لازم را ارائه می دهد؟
اگر بتوان فیلم اضافی را بدون تأثیر بر الزامات بسته بندی حذف کرد، ممکن است فرصتی برای بهبود کارایی مواد فراهم شود.
اگر حذف فیلم در جای دیگری از سیستم بسته بندی مشکل ایجاد کند، کاهش پیشنهادی ممکن است نیاز به تجدید نظر داشته باشد.
به همین دلیل است که سبک وزن را می توان به عنوان اندازه مناسب بسته بندی نه صرفاً نازکتر کردن فیلم.
برای تامین کنندگان و تولید کنندگان فیلم، سبک وزن نیاز به توسعه بیشتر برنامه محور را ایجاد می کند.
مشتریان ممکن است به سادگی به یک لایه نازک تر نیاز نداشته باشند. آنها ممکن است به ساختار فیلمی نیاز داشته باشند که از مواد به طور موثر استفاده کند و در عین حال برای محصول، تجهیزات بسته بندی و نیازهای توزیع آنها مناسب باشد.
این امر مستلزم ارتباط بین تامین کننده و خریدار است.
اطلاعات مفید می تواند شامل موارد زیر باشد:
با این اطلاعات، انتخاب فیلم می تواند بر روی نیاز بسته بندی واقعی به جای یک ویژگی فیلم متمرکز شود.
برای تولیدکنندهای مانند JT Package، این نوع بحث کاربردی میتواند به اتصال توسعه پلیالفین شرینک با الزامات عملی شرکتهای بستهبندی کمک کند.
مرحله بعدی کاهش مواد بسته بندی لزوماً صرفاً نازک کردن لایه ها نیست.
توسعه همچنین می تواند بر استفاده کارآمدتر از مواد، طراحی بسته بندی، ساختارهای فیلم مناسب و هماهنگی نزدیک تر بین فیلم و تجهیزات بسته بندی تمرکز کند.
این بدان معناست که بحث به تدریج از یک سوال فراتر می رود.
این تنها نیست:
چه مقدار فیلم را می توان حذف کرد؟
همچنین این است:
واقعاً کجا فیلم مورد نیاز است؟
این یک راه عملی برای در نظر گرفتن کارایی مواد فراهم می کند.
یک بسته شرینک که به خوبی طراحی شده باشد باید از موادی استفاده کند که به آب بندی، محافظت، پایداری یا ارائه محصول کمک می کند و در عین حال از پوشاندن غیر ضروری و بسته بندی اضافی جلوگیری می کند.
آیا فیلم شرینک پلی الفین می تواند مواد بسته بندی را بدون از دست دادن عملکرد کاهش دهد؟
در کاربردهای مناسب، میتواند بخشی از استراتژی بهرهوری مواد باشد، اما هیچ رویکرد کاهش فیلم واحدی وجود ندارد که برای هر محصولی اعمال شود.
ساختار فیلم، ابعاد بسته بندی، رفتار انقباض، آب بندی، تجهیزات، شکل محصول، جابجایی و شرایط حمل و نقل همه باید با هم در نظر گرفته شوند.
بنابراین رویکرد عملی صرفاً کاهش مقدار فیلم نیست.
این برای تعیین مقدار مواد مورد نیاز برنامه بسته بندی است.
هنگامی که سبک وزن به عنوان یک طراحی بسته بندی کامل و فرآیند تأیید اعتبار تلقی می شود، شرکت ها می توانند فرصت هایی را برای کاهش مواد غیر ضروری و در عین حال حفظ عملکردهای مورد نیاز بسته نهایی شناسایی کنند.